Den Numm Helminger ass sécher een, deen d'Literatur zu Lëtzebuerg zanter Joerzéngte markéiert. De Guy Helminger, deen zu Köln lieft, war schonn emol Invité an der Emissioun "Sot emol". Dës Kéier ass deen eeleren Helminger am Studio, den Nico Helminger.
Den Nico Helminger huet Germanistik, Romanistik an Theaterwëssenschaften zu Lëtzebuerg, Saarbrécken, Wien a Berlin studéiert. Ufanks den 1980er huet et den Auteur op Paräis gezunn. Mee awer och Heidelberg a Münche si Statiounen op sengem Wee. Den Nico Helminger ass schrëftstelleresch a ville Genren doheem, vu Lyrik, iwwer Romaner, Theaterstécker, Iwwersetzungen, jo bis bei Kannerbicher. An hien hat och mam radio 100,7 ze dinn, well hie war eng Zäit Member am Verwaltungsrot vum 100,7.
Den Nico Helminger huet de Wee bei d'Literatur am Fong méi spéit fonnt, den Auteur seet selwer, datt hien an enger Aarbechterfamill grouss ginn ass, wou et kee Buch gouf. Och an der Schoul, bis sechst Schouljoer, huet hien net gelies,och wa si e Schoulmeeschter haten, deen drop gehalen huet, datt d'Schüler solle liesen. Mee déi Bicher, déi hien aus der Schoulbibliothéik geléint krut, huet hien ongelies erëm zeréckginn.
Mee dunn am éischte Joer am Lycée hat de Nico Helminger e privat Erliefnes, bei deem hien d'Literatur entdeckt, oder si hien entdeckt huet, seet de Auteur heiansdo:
"Et war an der Vakanz bei menge Grousselteren um Duerf. Ech hu mech gelangweilt, an do gouf et eng kleng Bibliothéik vun engem Monni, deen och do gewunnt huet. (...) Do hunn ech einfach mol duer gegraff an dat éischt, wat ech gewielt hunn, dat war "Die drei Musketiere".
A well den Nico Helminger vill an de Kino gaangen ass, huet hien déi sougenannte Films de cape et d'épé" kannt, an hien huet ugefaangen d'Buch ze liesen, mee dat wier onméiglech gewiescht. Dat war ze komplizéiert mam d'Artagnan sengem kranke Päerd duerch Gascogne, an den Nico Helminger huet Buch einfach nees op d'Säit gestallt. Et huet ëm awer keng Rou gelooss an duecht: et muss awer eppes un deem Liesen drun sinn, well vill Leit et jo awer fäerdeg bréngen.
"Dunn hunn ech weider probéiert, Buch fir Buch. An du sinn ech dann op ee Buch gestouss, an op emol war ech dran. Menger Usisicht no war dat dat éischt Buch am Liewen, dat ech vu vir bis hanne gelies hunn. Dat war e Buch iwwer de Rasputin um Haff beim Nicolas den Zweeten, dat war esou eng Mëschung aus Krimi ... an historesche Fakten. An dat huet mech absolut faszinéiert, an do wousst ech. "Hei et geet, du kanns och liesen" An ech mengen och, datt déi perséinlech Erfarung, déi Entdeckung, déi ech gemaach hunn, datt déi mech och gepräägt huet. dat war guer net duerch d'Schoul bedéngt, indirekt schonn, awer net am Bewosstsinn vun deem Moment."
