Fir Generatioune vu Leit hei zu Lëtzebuerg war et e feste Rendez-vous um Sonndeg Owend, wann et geheescht huet "Um Staminee" vun a mam Pir Kremer, dem Michel, wéi hie sech genannt huet, dem Frënd Meyer der Tata Sidonie oder dem Emelie. De Pir Kremer ass e Stéck Lëtzebuerger Geschicht, an hien huet wéi kaum en anere fäerdeg bruecht, mat enger satirescher Konnotatioun an engem ganz fäinen an ni blessante Witz d'Aktualitéit ënner d'Lupp ze huelen.
De Kréimesch Pir war e joviale Mënsch, mee virun allem awer e Satiriker an Humorist mat Häerz a Witz. E war ni béis a huet net beleidegt, wuel gepickt, an dohier och säi Kierzel, de PIK, mat deem hien och jorelaang fir d'Lëtzebuerger Revue geschriwwen huet.
De Pir Kremer huet mat senger markanter Stëmm Lëtzebuerger Radio- a Kulturgeschicht geschriwwen. Wann een de Pir Kremer an engem Spréchelche géif beschreiwen, da wär et deen: "Et kann een och eppes laachendes Monds soen, an dann ass et och gesot."
De Pir Kremer huet d'Fangeren an d'Wonn geluecht, awer ni ënner der Ceinture. Säin Auteurskolleeg Pol Pütz huet de Pir Kremer an engem Gedicht esou beschriwwen:
'T gët keen, dee Kréimesch Pir nët kennt.
Hien as e liewegt Monument.
Hien huet gepikt a repikéiert,
De Geck gemach, mee ni blesséiert.
Virun allem huet de Pir geschriwwen
Hien as dobei bescheide bliwwen.
Hien as nach haut dee Käercher Jong
Mam steiwe Buedem un de Schong
Den 28. Mäerz 2020 ass et op den Dag 20 Joer hier, datt de Pir Kremer am Alter vu 80 Joer gestuerwen ass.
De Jean Claude Majerus denkt mat engem Touncollage un den Pir Kremer zeréck.
