Buch-Tipp fir de Summer Emmanuel Ruben - Sur la route du Danube

Nom Claudio Magris sengem monumentale Wierk "Danubio" huet sech de franséische Schrëftsteller Emmanuel Ruben mam Vëlo op de Wee laanscht Donau gemaach. Dobäi ass e Wierk entstanen, dat fir d'Valerija Berdi net just d'Buch vum Summer, mee sécher och d'Buch vum Joer ass. Et ass net d'Rees, mee dem Ruben seng Sprooch, seng akribesch Observatiounen an d'Léift fir dëse Floss an d'Mënschen, déi do liewen, déi faszinéieren. D'Valerija Berdi mam Buch-Tipp fir de Summer: "Sur la route du Danube."

Valerija Berdi / cz

Valerija Berdi Buchtipp 2

D'Odyssee vum Emmanuel Ruben a sengem Kolleeg Vlad fänkt zu Odessa an un féiert bis op Stroossbuerg.

Eng Rees mam Vëlo, wou de Vëlo awer u sech guer keng Roll spillt, ausser datt en mol fir méi lëschteg Momenter an dësem 600-Säite Wierk suergt.

Och wann Odessa u sech den Depart ass, sou ass d'Donau mat hiren 2.857 Kilometer deen zweetlängsten europäesche Floss, déi dann net de roudn,e mee de bloe Fuedem ass. Den Emmanuel Ruben ass Geograf an als solchen huet hien och dëse Roman geschriwwen, eng Zort Vermiessung vun den Ufere vun der Donau. An dat mat alle Facetten. De literareschen an historeschen, de geographeschen a virun allem de humanisteschen. Egal wéi grouss dem Ruben seng Passioun fir d'Geografie ass, si ass ëmmer nach eng Grëtz méi grouss fir dat Mënschlecht. An esou léiert ee beim Liesen net just déi zéng Länner kennen, déi d'Donau duerchsträift oder déi se verbënnt, mee virun allem d'Mënschen, déi do liewen. Den déiwe Respekt virun all eenzele Mënsch, deem de Ruben begéint, seng onmoosseg Kenntnisser vun der Kultur an d'Begräife vun de sozialen a politeschen Ëmstänn an Zesummenhäng sinn esou erfrëschend, beandrockend a faszinant.

Humor, Sehnsucht, mee e melancholeschen Toun um Fong

Dotëschent ëmmer Momenter voller Humor, de Fong gëtt awer an engem melancholeschen Toun gehalen.

Je pense au chant XI de l'Odyssée, je pense aux cinq fleuves des Enfers, je pense au Styx, le fleuve de la haine: je pense à l'Achéron, le fleuve du chagrin; je pense au Cocyte et au Phlégéthon, fleuves faits de larmes ou de flammes; je pense au Léthé, le fleuve de l'oubli; je pense à toutes ses rivières mythologiques convergeant dans le monde souterrain morbide et pestilentiel.

Eng eklatant Sehnsucht, déi awer net ze faassen ass bënnt ee mat enger enormer Intensitéit un dest Wierk, e Gefill, dat ech bis elo praktesch nëmme bei grousse Klassiker empfonnt hunn.

Den Emmanuel Ruben consacréiert de groussen Deel dem ëstlechen Deel vun der Donau, hie selwer huet eng Zäit an der Vojvodina gelieft an hien ass a ville slawesche Sproochen doheem. Et ass dann och dësen éierlechen Interessi fir de Balkan, deen ee beim Liese constatéiert an deen zu dëser magescher Atmosphär bäidréit. Liewensfreed trëfft op Morbiditéit, Magie op knallhaarde Realismus.

Désormais, je sais pourquoi nous roulons à contre-courant. Descendre un fleuve, c'est aller vers la mort.

D'Chance Géigenden nees positiv ze gesinn

Effektiv ass et aussergewéinlech, de Floss vu senger Mëndung an net vu senger Quell aus ze begleeden, mee et ass net just dat romantesch-morbid Bild, dat fir de Ruben d'Argument ass. Et war fir hien och wichteg, de Wee vun den Immigranten ze maachen, net just den aktuellen, mee allen an der Geschicht vun Europa.

An dann all Duerf, all Stiedche gëtt Raum fir Iwwerleeungen, mol literaresch, mol philosophesch, mol politesch:

J'ai le blues du Danube alors je traverse Pozarevac en coup de vent, je n'irai pas me recueillir sur la tombe de Milosevic, je ne tiens pas à creuser la terre à la recherche de la vérité historique, moisir dans le cauchemar de l'histoire n'est pas mon affaire - la seule chose qui m'interesse, c'est la géographie, la géographie qui se mange et qui se boit, la géographie qui parfume l'asphalte, ...

Den Emmanuel Ruben huet dëse vill beschriwwene a besongene Floss an engem wierklech aussergewéinleche Kader agefaangen, e Buch, dat een absolut liese soll, well et engem déi grouss Chance gëtt nei a positiv Säite vu Géigende kënnenzeléieren, déi an eise Käpp dacks just nach negativ konnotéiert sinn.

An der Mediathéik:

Lauschteren

Méi zum Thema

Foto fir David tubbs Mars by 1980
David Stubbs - Mars by 1980

"Bis 1980 wäerte mir op de Mars geflu sinn", sot sech de britesche Museksjournalist David Stubbs als Kand. Vun Utopien an Dystopien an der elektronescher Musek handelt dem Stubbs säin neiste Buch "Mars by 1980".

Valerija Berdi
BUCH-TIPP FIR DE SUMMER

69 Abléck an d'Léift an d'Sexliewe vun de Männer bitt de Raoul Biltgen de Fraen a sengem Band "Adam spricht". Eng Lecture iwwer d'Sexliewe vun de Männer - perfekt fir de Summer.

Programm

Net verpassen

  • Suicidegefor am Alter: En Tabuthema

    Suicidegefor am Alter

    Persounen iwwer 75 Joer si besonnesch ufälleg fir sech d'Liewen ze huelen. Eng rezent Campagne fir "Suicidepreventioun am Alter" weist, datt Seniore sech dräi bis véier Mol méi dacks suicidéiere wéi Jonker ënner 25 Joer. E puer vun de Grënn si sozial Isolatioun, Solitude oder Depressiounen.

Dossieren

  • Google-Datenzenter

    Google wëllt op Lëtzebuerg kommen: op engem Feld zu Biisse wëllt déi amerikanesch Internetentreprise en Datenzenter bauen. Kritik gëtt et ënner anerem um méigleche Waasser- a Stroumverbrauch.

  • Mäin Europa

    Europa ass e feste Bestanddeel am Alldag vu senge Bierger. Mee mécht sech d'EU am deegleche Liewe vun den Europäer bemierkbar? Wat bréngt d'Europäesch Unioun senge Bierger? Mir weise konkret Beispiller.

Iwwert eis

De radio 100,7 ass deen eenzegen ëffentlech-rechtleche Radio zu Lëtzebuerg. E proposéiert Programmer op Lëtzebuergesch mat engem Fokus op Informatioun, Kultur, Divertissement a mat Akzent op d’klassesch Musek.

Weider liesen